GPS
NAVigation Signal Timing And RangingSystem
GPS
Nawigacja SatelitarnaCiekawe linki
STRONY WARTE ODWIEDZENIA
Palmtopy
HDTV
Nawigacja GPS
Artykuły
sponsorowane
Pierwszy artykuł
Drugi artykuł
Trzeci tekst
Czwarty artykuł
Piąty artykuł
Szósty artykuł
Siódmy artykuł
Ósmy artykuł
Dziewiąty artykuł
Dziesiąty artykuł
Segment kontrolny jest funkcjonalnie zbliżony do GPS, z tym, że znajduje się w całości na terytorium Rosji. Główna stacja kontrolna jest w Golicyno koło Moskwy. Stacje monitorujące znajdują się w St. Petersburgu, Ternopolu, Jenisiejsku i Komsomolsku nad Amurem. Niezależnie w Niemczech działa stacja monitorująca Neustrelitz.
Wojsko rosyjskie z powodu kłopotów finansowych ma pewne problemy z systemem lokalizacyjnym, czego efektem jest pewna ilość niesprawnych satelitów nawigacyjnych oraz orbit zawierających luki. Przez wysoki współczynnik DOP występują istotne błędy w wyznaczanej pozycji.
Odbiorniki GLONASS produkcji rosyjskiej są przeważnie typami wojskowymi lub okrętowymi. Odbiorniki uniwersalne (dla GPS i GLONASS) są produkowane przez niektórych producentów zachodnich takich jak Ashtech Z18 i inne.
Dlatego też skuteczność systemu GLONASS jest w tej chwili nieporównywalnie niższa od odpowiednika amerykańskiego.
Wojsko rosyjskie z powodu kłopotów finansowych ma pewne problemy z systemem lokalizacyjnym, czego efektem jest pewna ilość niesprawnych satelitów nawigacyjnych oraz orbit zawierających luki. Przez wysoki współczynnik DOP występują istotne błędy w wyznaczanej pozycji.
Odbiorniki GLONASS produkcji rosyjskiej są przeważnie typami wojskowymi lub okrętowymi. Odbiorniki uniwersalne (dla GPS i GLONASS) są produkowane przez niektórych producentów zachodnich takich jak Ashtech Z18 i inne.
Dlatego też skuteczność systemu GLONASS jest w tej chwili nieporównywalnie niższa od odpowiednika amerykańskiego.
WAAS/EGNOS
Pomimo niezwykłej dokładności systemów GPS i GLONASS, uruchomiono dwa inne systemu w celu zwiększenia precyzyjności tych pierwszych. Są to WAAS (Wide Area Augmentation System) obejmujący swoim zasięgiem obszar kontynentu amerykańskiego oraz EGNOS (European Geostationary Navigation Overlay System) działający na obszarze Europy.
Każdy z systemów składa się z trzech satelitów wysyłających sygnały do odbiorników. Stacje pomiarowe obliczają rozbieżność dla sygnału satelitarnego i wysyłają poprawki sygnału do dwóch z trzech satelitów geostacjonarnych. Satelity geostacjonarne przesyłają skorygowany sygnał na Ziemię, gdzie odbiorniki GPS przystosowane do współpracy z systemem WAAS/EGNOS weryfikują na jego podstawie obliczoną pozycję GPS.
Jednak nowe systemy GPS III i GALILEO nie będą współpracować z WAAS ani z EGNOS, ponieważ będą w stanie mierzyć i poprawiać własne niedokładności.
Jest kilka sposobów ulepszenia określonej pozycji. Jednym z nich jest zastosowanie DGPS czyli wersji różnicowej, która polega na określeniu pozycji satelitarnej punktu na Ziemi i porównaniu jej z rzeczywistą pozycją tego punktu wyznaczoną metodami np, geodezyjnymi. Po porównaniu obu pozycji mamy informację o różnicy, czyli o jaką wartość GPS zniekształca pozycje. Taka informacja może być rozsyłana za pomocą dodatkowego kanału już na Ziemi w postaci poprawki bądź za pomocą satelity geostacjonarnych systemu EGNOS.
Inną metodą która sprawdza się do odbiorników można powiedzieć nie przemieszczających się to uśrednianie pozycji w jednym punkcie.
Obecnie wykorzystując różnorakie kombinacje poprawek i za pomocą satelity geostacjonarnych możemy jesteśmy w stanie określić pozycję na Ziemi z dokładnością do 1cm.