Standardowy serwis pozycjonowania dostępny dla użytkowników cywilnych zapewnia dokładność poziomą rzędu 20 m przez 95% czasu.
Do 1 maja 2000 roku dokładność ta była mniejsza (ok. 100 m) ze względu na celowe zagłuszanie sygnału przez DOD zwane ograniczonym dostępem (tzw. SA).
Dokładność pionowa jest około 1.5 razy mniejsza niż dokładność pozioma.
Firma Trimble Navigation w broszurze pt. "GPS - A guide to the next utility" podaje następujące oszacowanie błędów dla komercyjnych odbiorników nawigacyjnych:
- błąd zegara satelity - 0,6 m
- błąd efemerydy - 0,6 m
- błędy odbiornika - 1,2 m
- błędy spowodowane wpływem atmosfery/ jonosfery - 3,6 m
- SA - 7,5 m


Wystrzelenie w 1957 roku przez Związek Radziecki pierwszego sztucznego satelity Ziemi, Sputnika 1, było początkiem podboju kosmosu. W ślad za nim stopniowo na orbity okołoziemskie wkraczały coraz to nowe obiekty satelitarne. Dziś prawie w każdym zakątku planety ludzie korzystają z usług świadczonych przez satelity. Obecnie krąży ich w przestworzach niezliczona ilość. Słowo satelita oznacza towarzysza i odnosi się do sztucznych lub naturalnych obiektów krążących wokół innych ciał w przestrzeni kosmicznej.


Jako pierwsza trójwymiarowy interfejs wprowadziła firma Imagis w listopadzie 2007 r. Wraz z premierą aplikacji MapaMap w wersji 5.0 udostępniła możliwość wyświetlania trójwymiarowych brył budynków dla Poznania, Łodzi i Warszawy. Niedługo później widok budynków 3D pojawił się w konkurencyjnym produkcie - AutoMapa 4.5 - i to od razu dostępnym dla 34 miast. Trójwymiarowość z pewnością może ułatwiać poruszanie się, zwłaszcza w centrach dużych miast, ale jej zastosowanie nie jest kluczowym czynnikiem w nawigacji. Funkcje obsługi brył 3D stanowią znaczne obciążenie obliczeniowe i praca w tym trybie na słabszych/starszych urządzeniach może okazać się mało komfortowa, a czasem wręcz niemożliwa.