GARMIN Nüvi 200EE
Szukasz nawigacji którą obsłuży nawet Twoje najmłodsze dziecko? A do tego nie chcesz płacić za mapy państw do których nigdy nie uda Ci się pojechać, za to potrzebujesz super dokładnej mapy Polski? Zatem zapoznaj najmłodszego z rodziny osobistych przewodników podróży - oto super cienki, ultra dokładny Nüvi 200. Skorzystaj ze szczegółowych planów 1749 miast i miejscowości, aby dotrzeć do wybranego celu! Duża baza użytecznych miejsc (ok. 100000) pozwoli szybko znaleźć hotel, restaurację, czy stację bezynową. Niewielkie wymiary Garmin nüvi 200 sprawiają, że możesz skorzystać z niego również poza samochodem.

Specyfikacja:

    * wymiary 97 x 71 x 20 mm
    * wielkość ekranu 3.5 cala
    * rozdzielczość 320x240 pikseli
    * waga 147 g
    * czas pracy w trybie nawigowania do 5 h
    * pojemność pamięci wewnętrznej 200 MB
    * Garmin Lock - blokada w przypadku kradzieży
    * mapa w widoku "z lotu ptaka" lub w perspektywie
    * nawigacja do celu zakręt po zakręcie
    * komunikaty głosowe
    * przeglądarka plików graficznych

Pierwszy sztuczny satelita został umieszczony na orbicie okołoziemskiej
4 października 1957 roku według pracy rosyjskiego uczonego Konstantina Ciołkowskiego, w której zawarł teorię lotu rakiety wielostopniowej składającej się z kilku członów połączonych ze sobą, z których każdy ma silnik rakietowy i zapas paliwa. Po wyczerpaniu paliwa człony kolejno odłączają sie, a rakietę napędza silnik umieszczony w następnym członie. Satelita ten nosił nazwę Sputnik 1.
Do tego czasu wysłano już z ziemi kilka tysięcy satelitów, o najróżniejszych kształtach, o masie od kilkudziesięciu kilogramów do kilkudziesięciu ton.
Krążą one po orbitach okołoziemskich na wysokościach od kilkuset do kilkudziesięciu, a nawet powyżej stu tysięcy kilometrów, niektóre poruszają się w przestrzeni międzyplanetarnej i przesyłają informacje z odległości nawet kilkuset milionów kilometrów.
Satelity wyposażone są z reguły w najnowocześniejszą aparaturę badawczą, przeznaczoną do wykonywanie określonych zadań.

Żywiołowy rozwój nauki i techniki odkrywa przed ludzkością coraz to nowe horyzonty. Obecnie po orbitach geostacjonarnych krąży cała sieć satelitów meteorologicznych. Są to głównie obiekty amerykańskie typu GOES, japońskie GMS i Europejskiej Agencji Kosmicznej o nazwie Meteosat. Oprócz podstawowych dla meteorologii i klimatologii informacji o zachmurzeniu (uzyskiwanych również w nocy dzięki obserwacjom w podczerwieni), satelity meteorologiczne umożliwiają pomiary pionowych profili temperatury i wilgotności atmosfery, obrazowanie stref opadowych i burzowych, przewidywanie tworzenia się cyklonów w obszarach tropikalnych oraz śledzenie ich ewolucji i ruchu, określanie kierunków i prędkości wiatrów, badanie zmian składu chemicznego atmosfery, pomiary składowych bilansu radiacyjnego Ziemi itp.