AGPS, inaczej Assisted GPS jest rodzajem GPS wykorzystywanym w telefonach komórkowych. Używa on serwerów operatora sieci do skrócenia czasu potrzebnego na pierwsze znalezienie położenia. Usługa musi być dostępna u operatora, w przeciwnym wypadku GPS będzie działał, ale dłużej będzie trwało pierwsze "połączenie z satelitami".
Technologię A–GPS opracowała firma SnapTrack. System ten zadebiutował w USA 1 października 2002 roku w sieci ratowniczej E911. W metodzie A–GPS istnieje konieczność rozbudowy telefonu o moduł odbiornika. Metoda ta zakłada także konieczność wzbogacenia sieci naziemnej o urządzenia wspomagające pomiar w systemie GPS. Z tego faktu wynika nazwa metody czyli A–GPS (assisted GPS). Wielu dostawców sprzętu oferuje swoje rozwiązania, które już wykorzystują technologię A–GPS lub mogą zostać o nią rozszerzone. Jako przykład systemu lokalizacji terminali ruchomych (MPS – Mobile Positioning System) wykorzystującego A–GPS, można chociażby wymienić rozwiązanie Ericsson GMPC v6.0 – Gateway Mobile Positioning Center. Wymagania techniczne dotyczące omawianej metody lokalizacji, zostały przedstawione w specyfikacji, która określa wymagane wartości parametrów pomiarowych oraz określa warunki testowe metody lokalizacji. Wśród danych, które są przesyłane do stacji ruchomej, możemy wyróżnić dane, które mają wspomagać proces pomiarowy (m.in./ lista dostępnych satelitów, fazy kodów satelitów) oraz dane wspomagające obliczenie lokalizacji (m.in. czas i pozycja odniesienia, DGPS (różnicowy –Diferential GPS) czy poprawki korekcyjne czasu zegara). Sygnały, które wspomagać będą pomiar GPS, zawierają np. informacje o zgrubnym położeniu terminalu i umożliwiają: skrócenie czasu dostrajania się odbiornika (TTFF – Time to First Fix) zwiększenie efektywnej czułości odbiornika (nasłuchiwanie wybranych satelitów – tych, o których wiadomo, że będą widoczne dla terminalu w warunkach obniżonego współczynnika sygnał/szum – SNR Signal to Noise Ratio) a co za tym idzie: zmniejszanie zużycia baterii redukcję efektu Dopplera Rozważane są dwie konfiguracje w realizacji tej usługi. Pierwsza zakłada pełną funkcjonalność odbiornika GPS w terminalu (UE–Based). W takiej sytuacji całość bliczeń pozycji wykonuje terminal i nie jest potrzebna współpraca z siecią. Drugim rozwiązaniem jest rozbudowana infrastruktura sieciowa (mniej rozbudowany odbiornik w terminalu – UE–Assisted) i wsparcie ze strony sieci naziemnej UTRAN. W drugim przypadku, najogólniej rzecz ujmując, terminal ruchomy odbiera i dekoduje sygnał z satelitów, a odebrane informacje przesyła do sieci naziemnej, gdzie dokonywana jest całość obliczeń.


Navifon - to pierwsza na polskim rynku usługa autonawigacji GPS, która uwzględnia sytuację na drogach i kieruje podróżnego do celu optymalną trasą z ominięciem korków. Mogą z niej korzystać użytkownicy sieci Orange.
Usługa oparta jest na innowacyjnej technologii Community Traffic, która analizuje rzeczywiste dane o średnich prędkościach przejazdów do wyznaczania tras omijających typowe korki. W zależności od pory dnia oraz tygodnia trasy wskazywane przez nawigatora mogą być różne, dostosowane do natężenia ruchu na poszczególnych odcinkach. Dzięki temu użytkownik Navifona nawet w godzinach szczytu może dojechać wszędzie trasami znanymi zwykle tylko lokalnym kierowcom.
Kierowca prowadzony jest do obranego celu za pomocą wyraźnych komunikatów głosowych i przejrzystych wskazań na mapach 3D wyświetlanych na ekranie własnego telefonu komórkowego. Navifon ma wszystkie funkcje tradycyjnej nawigacji, dając jednocześnie użytkownikom możliwość samodzielnego aktualizowania danych za pomocą telefonu komórkowego. Użytkownicy mogą samodzielnie wprowadzać informacje na temat fotoradarów oraz interesujących ich lokalizacji (POI).


Najnowszy sprzęt Garmina to smartfon z możliwością nawigacji. Sprzęt ma się pojawić w sprzedaży w trzecim kwartale bieżącego roku. Można podejrzewać, że będzie działał pod kotrolą Windows Mobile i zostanie wyprodukowany przez HTC - czyli firmę, która stworzyła choćby pierwszego iPaqa dla Compaqa .