Odbiorniki GPS stają się bez wątpienia coraz mniejsze, podobnie jak różne rodzaje sprzętu elektronicznego. Ten trend miniaturyzacji przyspieszany jest przez konsumenckie zapotrzebowanie coraz mniejszych, lżejszych, szybszych i tańszych urządzeń.
Potrzeba osadzania odbiorników GPS w innych urządzeniach wprowadziła ten trend w praktykę, a producenci stale redukują liczbę elementów potrzebnych do zbudowania odbiornika.
Obecnie podstawowy odbiornik GPS składa się jedynie z dwóch lub trzech obwodów, do czego przyczynił się w dużej mierze wzrost zastosowania technologii cyfrowej. Pozwolił on również na ograniczenie zużycia mocy i rozmiarów odbiorników.

Najpopularniejszymi w Polsce odbiornikami GPS są produkty firmy Garmin, te bardziej zaawansowane (i droższe) mają wbudowane mapy, te tańsze umożliwiają tylko wczytanie sobie śladów (track), tras (route) i punktów (waypoint). Sam używam tańszego modelu GPS 12, który jednak mi wystarcza na Jurze, bo mając dokładne mapy, w skali 1:25 000 mogę wczytać do odbiornika dowolną trasę i ustalić interesujące miejsca za pomocą waypointów. Możemy sobie wyznaczyć trasy korzystając z waypointów. Do współpracy odbiornika GPS z komputerem potrzebny jest odpowiedni program i kabelek. Najpopularniejszym programem jest OziExplorer, który oprócz transmisji danych umożliwia rejestrację zesknowanych map.


System GPS - największy obecnie na świecie system nawigacji satelitarnej, stoi u podstaw wykorzystania satelit nie tylko do celów rozwoju mediów, ale również przyczynia się do realizacji innych praktycznych wyzwań stojących przed ludzkością. "Wyzwanie" jakim stał się GPS, zmusiło Europejczyków do budowy własnego, jeszcze nie tak doskonałego, lecz całkowicie niezależnego systemu Galileo.