Trzeci sygnał cywilny na częstotliwości 1176,45 MHz (L5) zostanie dodany do pierwszego satelity bloku IIF wyprodukowanego przez firmę Boeing równolegle z kodem C/A na częstotliwości L2 oraz kodem M na obydwu częstotliwościach L1 i L2.
Moc sygnału na częstotliwości L5 będzie większa o 6 dB w porównaniu z mocą obecnego sygnału L1 (odpowiednio 2160 dB i 2154 dB). Planuje się również nadawanie sygnału L5 w ramach systemu WAAS.

Pierwszy sztuczny satelita został umieszczony na orbicie okołoziemskiej
4 października 1957 roku według pracy rosyjskiego uczonego Konstantina Ciołkowskiego, w której zawarł teorię lotu rakiety wielostopniowej składającej się z kilku członów połączonych ze sobą, z których każdy ma silnik rakietowy i zapas paliwa. Po wyczerpaniu paliwa człony kolejno odłączają sie, a rakietę napędza silnik umieszczony w następnym członie. Satelita ten nosił nazwę Sputnik 1.
Do tego czasu wysłano już z ziemi kilka tysięcy satelitów, o najróżniejszych kształtach, o masie od kilkudziesięciu kilogramów do kilkudziesięciu ton.
Krążą one po orbitach okołoziemskich na wysokościach od kilkuset do kilkudziesięciu, a nawet powyżej stu tysięcy kilometrów, niektóre poruszają się w przestrzeni międzyplanetarnej i przesyłają informacje z odległości nawet kilkuset milionów kilometrów.
Satelity wyposażone są z reguły w najnowocześniejszą aparaturę badawczą, przeznaczoną do wykonywanie określonych zadań.

WAAS/EGNOS
Pomimo niezwykłej dokładności systemów  GPS i GLONASS, uruchomiono dwa inne systemu w celu zwiększenia precyzyjności tych pierwszych. Są to WAAS (Wide Area Augmentation System) obejmujący swoim zasięgiem obszar kontynentu amerykańskiego oraz EGNOS (European Geostationary Navigation Overlay System) działający na obszarze Europy.
Każdy z systemów składa się z trzech satelitów wysyłających sygnały do odbiorników. Stacje pomiarowe obliczają rozbieżność dla sygnału satelitarnego i wysyłają poprawki sygnału do dwóch z trzech satelitów geostacjonarnych. Satelity geostacjonarne przesyłają skorygowany sygnał na Ziemię, gdzie odbiorniki GPS przystosowane do współpracy z systemem WAAS/EGNOS weryfikują na jego podstawie obliczoną pozycję GPS.

Jednak nowe systemy GPS III i GALILEO nie będą współpracować z WAAS ani z EGNOS, ponieważ będą w stanie mierzyć i poprawiać własne niedokładności.