Niektóre modele  GPS posiadają również dokładne mapy alpejskich regionów turystycznych. Wystarczy wpisać adres, a ten niewielkich rozmiarów satelitarny przewodnik zaprowadzi kierowcę prosto do celu. Po wprowadzeniu interesującego nas adresu urządzenie wytycza trasę, a następnie prowadzi w odpowiednie miejsce przy pomocy wskazówek graficznych na ekranie oraz komunikatów głosowych informujących o każdym manewrze. System GPS oferuje nam również bogaty zestaw informacji o tysiącach miejsc użyteczności publicznej wraz z telefonami kontaktowymi np. restauracje, stacje benzynowe, parkingi, hotele, apteki, szpitale oraz wiele innych. Niespotykany dotąd komfort nawigacji zapewnia aktywowany dotykiem, wysokiej jakości, panoramiczny wyświetlacz, dzięki czemu całość obsługi odbywa się po prostu przez bezpośredni dotyk.


Odbiorniki stosowane w nawigacji, umożliwiające jednoczesna obserwacje nawet kilkunastu satelitów, dokonują podczas pracy kilku czynności: dekodują informacje nałożone na fale nośna, korelują odbierane sygnały, wykonują obliczenia dotyczące identyfikacji satelitów i ich optymalnego wyboru oraz ostatecznie określają położenie odbiornika, co może odbywać się na dwa sposoby: mniej dokładny (10 -100 m), wystarczający dla pomiarów nawigacyjnych, oraz bardzo precyzyjny (1-20 mm), stosowany w pracach inżynieryjnych.


Jako pierwsza trójwymiarowy interfejs wprowadziła firma Imagis w listopadzie 2007 r. Wraz z premierą aplikacji MapaMap w wersji 5.0 udostępniła możliwość wyświetlania trójwymiarowych brył budynków dla Poznania, Łodzi i Warszawy. Niedługo później widok budynków 3D pojawił się w konkurencyjnym produkcie - AutoMapa 4.5 - i to od razu dostępnym dla 34 miast. Trójwymiarowość z pewnością może ułatwiać poruszanie się, zwłaszcza w centrach dużych miast, ale jej zastosowanie nie jest kluczowym czynnikiem w nawigacji. Funkcje obsługi brył 3D stanowią znaczne obciążenie obliczeniowe i praca w tym trybie na słabszych/starszych urządzeniach może okazać się mało komfortowa, a czasem wręcz niemożliwa.