W Polsce samochody ze zintegrowanymi systemami nawigacyjnymi oferowane SA przede wszystkim przez Volvo, BMW, Rovera, Mercedesa, Nissana, Audi, VW, Porsche i Toyote (także Lexus). Taka wersje auta trzeba jednak specjalnie zamawiać, a koszty instalacji pełnego systemu nie są niskie: od 5000 do 22000 PLN (w zależności od marki samochodu, marki sprzętu i możliwości systemu). Cena wzrasta w przypadku dodatkowych funkcji urządzenia i wykorzystywania informacji z innych (niz. satelitarne) źródeł: zewnętrznych sond, żyroskopów, systemów telemetrycznych czy informacji nadawanych w kanale radiowym (RDS TMC). Systemy montowane niezależnie oraz te zintegrowane z konkretnymi modelami samochodów dostarczane są przez wielu producentów. Najbardziej popularne to Alpine, Becker, Blaupunkt, Kenwood, Magneti Marelli, Clarion, Pioneer oraz VDO Dayton (Philips) - każdy z nich oferuje inne możliwości i cenę montażu oraz użytkowania. Dopóki jednak nie są dostępne odpowiednie mapy Polski, urządzenia te nie mogą być wykorzystane w kraju i przydatne są jedynie podczas wizyt za granica.


Jako pierwsza trójwymiarowy interfejs wprowadziła firma Imagis w listopadzie 2007 r. Wraz z premierą aplikacji MapaMap w wersji 5.0 udostępniła możliwość wyświetlania trójwymiarowych brył budynków dla Poznania, Łodzi i Warszawy. Niedługo później widok budynków 3D pojawił się w konkurencyjnym produkcie - AutoMapa 4.5 - i to od razu dostępnym dla 34 miast. Trójwymiarowość z pewnością może ułatwiać poruszanie się, zwłaszcza w centrach dużych miast, ale jej zastosowanie nie jest kluczowym czynnikiem w nawigacji. Funkcje obsługi brył 3D stanowią znaczne obciążenie obliczeniowe i praca w tym trybie na słabszych/starszych urządzeniach może okazać się mało komfortowa, a czasem wręcz niemożliwa.


Odbiorniki GPS stają się bez wątpienia coraz mniejsze, podobnie jak różne rodzaje sprzętu elektronicznego. Ten trend miniaturyzacji przyspieszany jest przez konsumenckie zapotrzebowanie coraz mniejszych, lżejszych, szybszych i tańszych urządzeń.
Potrzeba osadzania odbiorników GPS w innych urządzeniach wprowadziła ten trend w praktykę, a producenci stale redukują liczbę elementów potrzebnych do zbudowania odbiornika.
Obecnie podstawowy odbiornik GPS składa się jedynie z dwóch lub trzech obwodów, do czego przyczynił się w dużej mierze wzrost zastosowania technologii cyfrowej. Pozwolił on również na ograniczenie zużycia mocy i rozmiarów odbiorników.