Firma NavStar pracuje obecnie nad bardzo nietypowym urządzeniem GPS dla kierowców. Dlaczego nietypowym? Otóż w przeciwieństwie do innych urządzeń tego typu NavStar Voice Navigator nie posiada ekranu. Cel podróży wybiera się po prostu mówiąc dokąd chce się jechać, a następnie przez całą drogę kierowca bazuje jedynie na komunikatach głosowych podawanych przez system nawigacji.
Firma planuje wykorzystać specjalne, bardzo często aktualizowane mapy, dzięki czemu brak ekranu nie powinien doskwierać użytkownikom.
Czy tego typu rozwiązanie sprawdzi się w praktyce? O tym przekonamy się dopiero gdy urządzenie pojawi się w sklepach. Do tego czasu polecam obejrzeć przygotowany przez firmę film prezentujący GPS w akcji. Wygląda to całkiem nieźle, choć ja jakoś i tak nie umiem wyobrazić sobie nawigacji satelitarnej bez ekranu.


Producenci odbiorników prześcigają się w oferowaniu coraz to wymyślniejszych funkcji i czynienia odbiorników mniejszymi, tańszymi i prostszymi w obsłudze. Standardem jest możliwość nazywania zapamiętanych punktów i grupowania ich w trasy. Po trasie takiej użytkownik zostanie automatycznie przez odbiornik poprowadzony. W czasie poruszania się do wyznaczonego punktu stale będzie otrzymywał informacje o kursie, prędkości, prędkości zbliżania się do celu i szacowania czasu przybycia.
Graficzny wyświetlacz pokaże obraz kompasu z zaznaczonym kursem, lub tzw. „higway view” czyli przedstawienie drogi prostej (odbiornik porusza się dokładnie w stronę celu) lub skręconej (należy skorygować kurs). Lepsze modele same rejestrują przebytą drogę, znacząc ją bezpośrednio na graficznym wyświetlaczu.

GPS jest obecnie podstawą wszystkich nowoczesnych systemów nawigacyjnych - lotniczych, samochodowych, morskich, a nawet turystycznych. Jest z powodzeniem wykorzystywany w geodezji i innych precyzyjnych pracach inżynieryjnych. GPS czyli Satelitarny Globalny System Wyznaczania Pozycji, został powołany do życia w 1978 roku przez Departament Obrony USA i pierwotnie przeznaczony był tylko do zastosowań militarnych. Obecnie dopuszczony jest do użytku publicznego, choć z dość znacznymi ograniczeniami dokładności. System składa się z 24 satelitów umieszczonych na sześciu różnych orbitach i obiegają Ziemie w rytmie 12-godzinnym w odległości 20 200 km od jej powierzchni. Taka konstelacja umożliwia jednoczesna obserwacje co najmniej 4 satelitów z dowolnego miejsca kuli ziemskiej i o dowolnej porze.