GPS
NAVigation Signal Timing And RangingSystem
GPS
Nawigacja SatelitarnaCiekawe linki
STRONY WARTE ODWIEDZENIA
Palmtopy
HDTV
Nawigacja GPS
Artykuły
sponsorowane
Pierwszy artykuł
Drugi artykuł
Trzeci tekst
Czwarty artykuł
Piąty artykuł
Szósty artykuł
Siódmy artykuł
Ósmy artykuł
Dziewiąty artykuł
Dziesiąty artykuł
Mio DigiWalker A702
Mio Technology w końcu oficjalnie potwierdził swój nowy komunikator DigiWalker A702. Urządzenie ma być następcą DigiWalkera A701, znacznie lepiej wyposażonym i lepiej przystosowanym do potrzeb użytkowników. Komunikator ma być wyposażony w najnowszy system Windows Mobile 6.0 Professional, co brzmi bardzo obiecująco.
Nowy DigiWalker już na pierwszy rzut oka robi dobre wrażenie, jest nie za wielki jak na palmfona, ma wystarczająco duży ekran i dość wygodne klawisze. Minusem jest zdecydowanie brak klawiatury QWERTY, która przynajmniej w mojej ocenie jest znacznie wygodniejsza niż rysik.
Pierwszy sztuczny satelita został umieszczony na orbicie okołoziemskiej
4 października 1957 roku według pracy rosyjskiego uczonego Konstantina Ciołkowskiego, w której zawarł teorię lotu rakiety wielostopniowej składającej się z kilku członów połączonych ze sobą, z których każdy ma silnik rakietowy i zapas paliwa. Po wyczerpaniu paliwa człony kolejno odłączają sie, a rakietę napędza silnik umieszczony w następnym członie. Satelita ten nosił nazwę Sputnik 1.
Do tego czasu wysłano już z ziemi kilka tysięcy satelitów, o najróżniejszych kształtach, o masie od kilkudziesięciu kilogramów do kilkudziesięciu ton.
Krążą one po orbitach okołoziemskich na wysokościach od kilkuset do kilkudziesięciu, a nawet powyżej stu tysięcy kilometrów, niektóre poruszają się w przestrzeni międzyplanetarnej i przesyłają informacje z odległości nawet kilkuset milionów kilometrów.
Satelity wyposażone są z reguły w najnowocześniejszą aparaturę badawczą, przeznaczoną do wykonywanie określonych zadań.
Żywiołowy rozwój nauki i techniki odkrywa przed ludzkością coraz to nowe horyzonty. Obecnie po orbitach geostacjonarnych krąży cała sieć satelitów meteorologicznych. Są to głównie obiekty amerykańskie typu GOES, japońskie GMS i Europejskiej Agencji Kosmicznej o nazwie Meteosat. Oprócz podstawowych dla meteorologii i klimatologii informacji o zachmurzeniu (uzyskiwanych również w nocy dzięki obserwacjom w podczerwieni), satelity meteorologiczne umożliwiają pomiary pionowych profili temperatury i wilgotności atmosfery, obrazowanie stref opadowych i burzowych, przewidywanie tworzenia się cyklonów w obszarach tropikalnych oraz śledzenie ich ewolucji i ruchu, określanie kierunków i prędkości wiatrów, badanie zmian składu chemicznego atmosfery, pomiary składowych bilansu radiacyjnego Ziemi itp.