Odbiorniki GPS stają się bez wątpienia coraz mniejsze, podobnie jak różne rodzaje sprzętu elektronicznego. Ten trend miniaturyzacji przyspieszany jest przez konsumenckie zapotrzebowanie coraz mniejszych, lżejszych, szybszych i tańszych urządzeń.
Potrzeba osadzania odbiorników GPS w innych urządzeniach wprowadziła ten trend w praktykę, a producenci stale redukują liczbę elementów potrzebnych do zbudowania odbiornika.
Obecnie podstawowy odbiornik GPS składa się jedynie z dwóch lub trzech obwodów, do czego przyczynił się w dużej mierze wzrost zastosowania technologii cyfrowej. Pozwolił on również na ograniczenie zużycia mocy i rozmiarów odbiorników.

Kilka dni temu na Słońcu pojawiła się charakterystyczna plama. Zdaniem naukowców z NASA rozpoczął się kolejny, 24. cykl słoneczny, który może negatywnie wpłynąć na działanie GPS-ów i telefonii komórkowej.
Cykl słoneczny trwa średnio 11 lat. W tym czasie nasza centralna gwiazda oscyluje między aktywnością bardzo niską i bardzo wysoką.
Dla wykorzystywanej przez człowieka elektroniki szczególnie niekorzystna jest duża aktywność słoneczna. Wysokoenergetyczne cząstki nie docierają co prawda do powierzchni Ziemi, ale ich wpływ jest tu odczuwalny: mogą spowodować zakłócenia w działaniu satelitów GPS i restarty komputerów znajdujących się w samolotach.
Wywołana przez nie lawina naładowanych cząstek będzie miała również bezpośredni wpływ na stabilność połączeń realizowanych za pomocą technologii GSM.


GPS jest obecnie podstawą wszystkich nowoczesnych systemów nawigacyjnych - lotniczych, samochodowych, morskich, a nawet turystycznych. Jest z powodzeniem wykorzystywany w geodezji i innych precyzyjnych pracach inżynieryjnych. GPS czyli Satelitarny Globalny System Wyznaczania Pozycji, został powołany do życia w 1978 roku przez Departament Obrony USA i pierwotnie przeznaczony był tylko do zastosowań militarnych. Obecnie dopuszczony jest do użytku publicznego, choć z dość znacznymi ograniczeniami dokładności. System składa się z 24 satelitów umieszczonych na sześciu różnych orbitach i obiegają Ziemie w rytmie 12-godzinnym w odległości 20 200 km od jej powierzchni. Taka konstelacja umożliwia jednoczesna obserwacje co najmniej 4 satelitów z dowolnego miejsca kuli ziemskiej i o dowolnej porze.