Navifon - to pierwsza na polskim rynku usługa autonawigacji GPS, która uwzględnia sytuację na drogach i kieruje podróżnego do celu optymalną trasą z ominięciem korków. Mogą z niej korzystać użytkownicy sieci Orange.
Usługa oparta jest na innowacyjnej technologii Community Traffic, która analizuje rzeczywiste dane o średnich prędkościach przejazdów do wyznaczania tras omijających typowe korki. W zależności od pory dnia oraz tygodnia trasy wskazywane przez nawigatora mogą być różne, dostosowane do natężenia ruchu na poszczególnych odcinkach. Dzięki temu użytkownik Navifona nawet w godzinach szczytu może dojechać wszędzie trasami znanymi zwykle tylko lokalnym kierowcom.
Kierowca prowadzony jest do obranego celu za pomocą wyraźnych komunikatów głosowych i przejrzystych wskazań na mapach 3D wyświetlanych na ekranie własnego telefonu komórkowego. Navifon ma wszystkie funkcje tradycyjnej nawigacji, dając jednocześnie użytkownikom możliwość samodzielnego aktualizowania danych za pomocą telefonu komórkowego. Użytkownicy mogą samodzielnie wprowadzać informacje na temat fotoradarów oraz interesujących ich lokalizacji (POI).


Pierwszy sztuczny satelita został umieszczony na orbicie okołoziemskiej
4 października 1957 roku według pracy rosyjskiego uczonego Konstantina Ciołkowskiego, w której zawarł teorię lotu rakiety wielostopniowej składającej się z kilku członów połączonych ze sobą, z których każdy ma silnik rakietowy i zapas paliwa. Po wyczerpaniu paliwa człony kolejno odłączają sie, a rakietę napędza silnik umieszczony w następnym członie. Satelita ten nosił nazwę Sputnik 1.
Do tego czasu wysłano już z ziemi kilka tysięcy satelitów, o najróżniejszych kształtach, o masie od kilkudziesięciu kilogramów do kilkudziesięciu ton.
Krążą one po orbitach okołoziemskich na wysokościach od kilkuset do kilkudziesięciu, a nawet powyżej stu tysięcy kilometrów, niektóre poruszają się w przestrzeni międzyplanetarnej i przesyłają informacje z odległości nawet kilkuset milionów kilometrów.
Satelity wyposażone są z reguły w najnowocześniejszą aparaturę badawczą, przeznaczoną do wykonywanie określonych zadań.

Producenci odbiorników prześcigają się w oferowaniu coraz to wymyślniejszych funkcji i czynienia odbiorników mniejszymi, tańszymi i prostszymi w obsłudze. Standardem jest możliwość nazywania zapamiętanych punktów i grupowania ich w trasy. Po trasie takiej użytkownik zostanie automatycznie przez odbiornik poprowadzony. W czasie poruszania się do wyznaczonego punktu stale będzie otrzymywał informacje o kursie, prędkości, prędkości zbliżania się do celu i szacowania czasu przybycia.
Graficzny wyświetlacz pokaże obraz kompasu z zaznaczonym kursem, lub tzw. „higway view” czyli przedstawienie drogi prostej (odbiornik porusza się dokładnie w stronę celu) lub skręconej (należy skorygować kurs). Lepsze modele same rejestrują przebytą drogę, znacząc ją bezpośrednio na graficznym wyświetlaczu.