Żywiołowy rozwój nauki i techniki odkrywa przed ludzkością coraz to nowe horyzonty. Obecnie po orbitach geostacjonarnych krąży cała sieć satelitów meteorologicznych. Są to głównie obiekty amerykańskie typu GOES, japońskie GMS i Europejskiej Agencji Kosmicznej o nazwie Meteosat. Oprócz podstawowych dla meteorologii i klimatologii informacji o zachmurzeniu (uzyskiwanych również w nocy dzięki obserwacjom w podczerwieni), satelity meteorologiczne umożliwiają pomiary pionowych profili temperatury i wilgotności atmosfery, obrazowanie stref opadowych i burzowych, przewidywanie tworzenia się cyklonów w obszarach tropikalnych oraz śledzenie ich ewolucji i ruchu, określanie kierunków i prędkości wiatrów, badanie zmian składu chemicznego atmosfery, pomiary składowych bilansu radiacyjnego Ziemi itp.


Systemy informacji geograficznej.
Tworzenie baz informacji geograficznej, szybkie pomiary kartograficzne. Odbiorniki, wyposażone w odpowiednie oprogramowanie umożliwiają rejestrację informacji o terenie skojarzonej z aktualną pozycją. Opracowanie informacji z odbiornika GPS ma miejsce zazwyczaj po sesji pomiarowej, z wykorzystaniem danych zarejestrowanych przez odbiornik i stację referencyjną. Pojedynczy pomiar trwa od kilku do kilkudziesięciu sekund, uzyskiwana dokładność wyznaczenia pozycji jest rzędu metra lub lepsza.


Odbiorniki GPS stają się bez wątpienia coraz mniejsze, podobnie jak różne rodzaje sprzętu elektronicznego. Ten trend miniaturyzacji przyspieszany jest przez konsumenckie zapotrzebowanie coraz mniejszych, lżejszych, szybszych i tańszych urządzeń. Jednak pierwsze odbiorniki GPS trudno byłoby zabrać na górską wycieczkę.